ΚΑΚΟΥΛΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει  στην Αγ. Μαρίνα  της  Ηλιούπολη.

Απόφοιτος Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ( 2002)

Απόφοιτος Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (2006)

Εργάζεται  ως Δημόσιος υπάλληλος-Εισηγητής στο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

«Ψηφίζουμε αποχή»: το νέο επικίνδυνο σλόγκαν της εποχής

Τα τελευταία χρόνια η ιδέα της αποχής απ’ τα εκλογικά καθήκοντα βρίσκει όλο και μεγαλύτερη απήχηση στο εκλογικό σώμα, κυρίως στο κομμάτι της νεολαίας. Είναι η νέα μόδα, το νέο «σλόγκαν» και η αναμενόμενη, πλέον, απάντηση στα ερωτήματα: ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να ακουστεί η φωνή των πολιτών και να λάβουν οι πολιτικοί το «μήνυμα»?, πώς μπορούν οι πολίτες να παρέμβουν αποφασιστικά στις πολιτικές εξελίξεις?, ποια είναι η καλύτερη συνταγή για να πετύχουμε την αλλαγή και την ανατροπή των παθογόνων, καθεστωτικών λογικών? Γίνεται όλο και πιο εμφανής η τάση του νεοέλληνα να δίνει γρήγορες, απλουστευτικές και αβασάνιστες απαντήσεις σε σύνθετα ερωτήματα που αφορούν την κοινωνία του και την πορεία της ίδιας του της ζωής.

Παντού, σ’ όλες τις παρέες,  φυσικές ή διαδικτυακές, όπως είναι τα blogs και τα ιστολόγια, οι νέοι άνθρωποι βομβαρδίζονται από το νέο σλόγκαν: ψηφίστε αποχή. Μια γρήγορη περιήγηση σε διαδικτυακές τοποθεσίες όπου συζητιούνται θέματα πολιτικού περιεχομένου, κυρίως μεταξύ νέων, με εξέπληξε ιδιαίτερα έως με ανησύχησε. Η αποχή δεν παρουσιάζεται μόνο ως πανάκεια για τα προβλήματα της εποχής αλλά και ως η μόνη ηθική επιλογή των ευσυνείδητων ανθρώπων που η ψήφος τους δεν εξυπηρετεί ατομικά ή κομματικά συμφέροντα. Διασπείρεται δηλαδή η άκρως διαστρεβλωμένη άποψη ότι όποιος ψηφίζει, όποιος ασκεί το δημοκρατικό του δικαίωμα, που κατακτήθηκε με αιματηρούς αγώνες, δεν είναι παρά ένας ακόμα διεφθαρμένος ωφελιμιστής που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων. Αντίθετα, όποιος απέχει είναι αγνός «αγωνιστής» που αγαπάει την χώρα του και προσπαθεί να την απαλλάξει από το βάρος ενός παθογενούς  πολιτικού συστήματος. Στο ίδιο πλαίσιο, η αύξηση του ποσοστού των απεχόντων, «διαμαρτυρόμενων» πολιτών θεωρείται ότι ισοδυναμεί με συλλογική προσπάθεια εξυγίανσης της χώρας.

 Δεν είναι καιρός ν’ αναρωτηθούμε σοβαρά πού οδηγεί αυτή η λογική? Πού οδηγεί η ισοπέδωση των πολιτικών παρατάξεων και προσώπων και, τελικά, η ολοκληρωτική απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών? Σίγουρα όχι σε ενδυνάμωση του σώματος των πολιτών, όχι σε ανώτερους θεσμούς και ποιοτικότερες υπηρεσίες. Αντίθετα, οδηγεί στην αποδυνάμωση της δημοκρατίας, στο χάος, την αναρχία, στο τίποτα, αφήνοντας, ταυτόχρονα, ελεύθερο το πεδίο σε δυνάμεις του ακραίου χώρου  ν’ αναλάβουν τα «ινία». Είναι τεράστιος ο κίνδυνος που ελλοχεύει από την επικράτηση τέτοιων λογικών τόσο για την κοινωνία ως σύνολο όσο και για τον καθένα μας ξεχωριστά.

Αυτό που ο κάθε νοήμων και ευσυνείδητος πολίτης οφείλει να κάνει, εάν επιθυμεί να προσφέρει ουσιαστικά και εποικοδομητικά στην ποιοτική αναβάθμιση του πολιτικού συστήματος και των θεσμών που το απαρτίζουν, είναι να συμμετέχει ενεργά, με κάθε δυνατό τρόπο, στη διαμόρφωσή του. Και αυτό δεν μπορεί να σημαίνει άλλο απ’ το να προσφέρει την ψήφο του σε άτομα που πραγματικά θεωρεί αξιόλογα και ικανά να προτείνουν ηθικές και λογικές λύσεις στα προβλήματα του τόπου του, ορθώνοντας το ανάστημά τους με θάρρος σε όσους επιμένουν να θυσιάζουν την εξέλιξη και την κοινωνική ευημερία στον βωμό των προσωπικών τους συμφερόντων. Άτομα τέτοια υπάρχουν, καιρός να βγάλουμε τις παρωπίδες μας και να τους δώσουμε την ευκαιρία να ακουστούν και να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Μην ξεχνάμε ότι καμία κρίση στην ιστορία δεν ξεπεράστηκε με την αδιαφορία και την απάθεια, αλλά με τoν συλλογικό αγώνα και την πραγματοποίηση ισχυρών επιλογών.

Ευαγγελία - Αραμπέλλα Κακουλίδου

Οφέλη του προγράμματος Καλλικράτης για την ελληνική κοινωνία

ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πρόγραμμα «Καλλικράτης-Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης» ονομάζεται ο νόμος 3852/10 που ψηφίστηκε από τη Βουλή τον Μάιο του 2010, με σκοπό τη μεταρρύθμιση της διοικητικής διαίρεσης της χώρας καθώς και τον επανακαθορισμό του τρόπου εκλογής και των αρμοδιοτήτων των αιρετών οργάνων της αυτοδιοίκησης. Μέχρι και σήμερα η χώρα απαρτιζόταν από 13 περιφέρειες, 57 νομαρχίες και 1.034 δήμους και κοινότητες στα τρία επίπεδα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με τη θέση σε ισχύ του νέου προγράμματος οι δήμοι συγχωνεύονται και περιορίζονται στους 326. Εξαίρεση αποτελούν μεγάλοι δήμοι όπως η Ηλιούπολη που παραμένουν αυτόνομοι. Επιπλέον, οι 57 νομαρχίες καταργούνται και αντικαθίστανται από τις 13 περιφέρειες και η θητεία των αιρετών οργάνων της αυτοδιοίκησης αυξάνεται από τα 4 στα 5 έτη.

Τα οφέλη της εφαρμογής του προγράμματος «Καλλικράτης» είναι αναμφίβολα για την ελληνική κοινωνία. Ορισμένα εκ των σημαντικότερων είναι η αποκέντρωση των αρμοδιοτήτων και πόρων της διοίκησης, η αρτιότερη οργάνωση του κράτους και η μείωση της γραφειοκρατίας η μέγιστη αξιοποίηση των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και η ενίσχυση της συμμετοχικής δημοκρατίας. Αναλυτικότερα...

Αποκέντρωση

Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση του ιστορικού φαινομένου του συγκεντρωτισμού του ελληνικού κράτους, μέσω ενδυνάμωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης με αρμοδιότητες και πόρους. Αποτέλεσμα αυτού είναι η δημιουργία ισχυρών διοικητικών ενοτήτων, ικανών να παρέχουν ποιοτικές υπηρεσίες και να ανταποκρίνονται πληρέστερα στις ανάγκες των πολιτών.

Οργάνωση-Μείωση γραφειοκρατίας

Η εφαρμογή του νέου προγράμματος συνεπάγεται σαφή οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της Διοίκησης, με άμεσο αποτέλεσμα την αντιμετώπιση των επικαλύψεων και τη μείωση της περιττής γραφειοκρατίας. Καθίσταται πλέον σαφές και ξεκάθαρο στους πολίτες ποιες αρμοδιότητες ασκούνται σε επίπεδο Δήμου, Περιφέρειας και Κεντρικής Διοίκησης αντίστοιχα και, συνεπώς, ποιες υπηρεσίες είναι αρμόδιες για την εξυπηρέτηση των εκάστοτε αιτημάτων τους.

Ηλεκτρονική διακυβέρνηση

Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» επιφέρει δραματικές βελτιώσεις στο πρώτο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης δεδομένου ότι οι 326 νέοι δήμοι αποτελούνται ο καθένας από τουλάχιστον έναν πρώην δήμο που είχε σε κάποιο βαθμό αναπτυχθεί τεχνολογικά, με αποτέλεσμα την επίτευξη πολύ υψηλού βαθμού ολοκλήρωσης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και την παροχή ποιοτικών ηλεκτρονικών υπηρεσιών.

Συμμετοχική δημοκρατία

Η αναβάθμιση του ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης, που επιτυγχάνεται μέσω του «Καλλικράτη», οδηγεί σε αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις της διοίκησης, μέσω εμπλουτισμού των συμμετοχικών διαδικασιών, όπως η διαβούλευση, ανάδειξη του ρόλου της κοινωνίας των πολιτών και βελτίωση της αντιπροσώπευσης, μιας και τα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης βρίσκονται εγγύτερα στον πολίτη.

Συνολικά, θα λέγαμε ότι η «Νέα Αρχιτεκτονική» του Καλλικράτη αποτελεί το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την πραγματική αποκέντρωση του ελληνικού κράτους, την ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας και την τόνωση της τοπικής οικονομίας και, φυσικά, για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Ευαγγελία Κακουλίδου