Η “σειρήνα” ενός συλλογικού συναγερμού

Η ραγδαία υποτροπή των οικονομικών συνθηκών σε συνδυασμό με την πιθανότητα διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, η αγωνία που γεννά η αβεβαιότητα για το αύριο σε συνδυασμό με την οργή για το καθεστώς ατιμωρησίας των υπευθύνων, η απελπισία που δημιουργεί η αδυναμία των πολιτικών ιθυνόντων για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε συνδυασμό με την απαξίωση των πολιτικών θεσμών αποτελούν τα συστατικά στοιχεία μιας δύσκολης, αν όχι ανυπόφορης, καθημερινότητας για όλους μας.

Και είναι απολύτως αναμενόμενη, με όρους τουλάχιστον στατιστικούς, η εμφάνιση μεγάλου ποσοστού πολιτών που δηλώνουν, και μάλιστα με πρόδηλη αποφασιστικότητα, την αποχή τους από τις επερχόμενες Αυτοδιοικητικές και Περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη 2010. Όσο όμως αυτή η πολιτική πρόθεση μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος είναι αναμενόμενη, άλλο τόσο είναι και επικίνδυνη.

Και η εξήγηση είναι απλή. Ενώ όλοι μάλλον συμφωνούν ότι η σημερινή δεινή εποχή για τη χώρα μας, την πόλη μας και την καθημερινότητα μας είναι εν πολλοίς αποτέλεσμα πολιτικών δράσεων πελατειακού τύπου και διεφθαρμένης διαχείρισης και ενώ μερικοί από εμάς θεωρούν εαυτούς συνυπεύθυνους είτε διότι ανέχθηκαν είτε και επειδή, ενίοτε, επικρότησαν άκριτα παρόμοιες συμπεριφορές κρατικών αξιωματούχων, εντούτοις η πρόθεση αποστασιοποίησης και αποχής από τον εκλογικό μηχανισμό αποδυναμώνει τις κοινωνικές αντιστάσεις αδρανοποιώντας δυο πολύ σημαντικά κέντρα λήψης προσωπικών αποφάσεων. Το πρώτο σχετίζεται με το αίσθημα του καθήκοντος για συμμετοχή στα “κοινά” κάθε υπεύθυνου και ενεργού πολίτη και το δεύτερο αναφέρεται στο αίσθημα της αισιοδοξίας και της ελπίδας κάθε ελεύθερου και δημιουργικού ανθρώπου.

Και εδώ ακριβώς επιβάλλεται να ηχήσει η “σειρήνα” ενός συλλογικού συναγερμού που, αφυπνίζοντας τους πολίτες αυτής της χώρας και ειδικότερα τους δημότες της πόλης μας, θα τους οδηγήσει να εξουδετερώσουν βλαπτικές λογικές που κυριαρχούν στη δημόσια ζωή, να αναθεωρήσουν την αποστασιοποίησή τους από τις συλλογικές δράσεις, και να αγωνιστούν, μέσα από ενεργητικές, συμμετοχικές διαδικασίες, για μια πιο ανθρώπινη και αισιόδοξη, πιο δίκαιη και ευαίσθητη, πιο ανταποδοτική και ποιοτική καθημερινή ζωή.

Το Ενωτικό Αυτοδιοικητικό Κίνημα Ηλιούπολης με Υποψ. Δήμαρχο το Δημήτρη Πανταζόπουλο δημιουργήθηκε μέσα από μακροχρόνιες πολιτικές και κοινωνικές ζυμώσεις με σκοπό να παλέψει έχοντας στο πλευρό του όλους, ανεξαιρέτως, τους πολίτες-δημότες της πόλης μας, της Ηλιούπολης, χωρίς κομματικούς αποκλεισμούς και χωρίς άλλες κοινωνικές, θρησκευτικές ή πολιτισμικές διακρίσεις, για ένα Δήμο με ανθρώπινο και κοινωνικά ευαίσθητο πρόσωπο, ένα Δήμο με υπηρεσίες πρόνοιας για τους μη προνομιούχους συμπολίτες μας, ένα Δήμο που θα κάνει πράξη την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη, ένα Δήμο που θα βάλει τα θεμέλια για την Ηλιούπολη του μέλλοντος με πλήρη διαφάνεια και αδιαπραγμάτευτη εντιμότητα και ευσυνειδησία.

Και οι δεσμεύσεις αυτές του Ενωτικού Αυτοδιοικητικού Κινήματος Ηλιούπολης δεν εγγυοδοτούν μόνο την επιταγή για συλλογικό, πολιτικό και κοινωνικό, συναγερμό, αλλά παράλληλα μας επιστρέφουν το χαμόγελο και την ελπίδα, την πίστη και τη θέληση για να γίνει το όραμα όλων μας συλλογική πραγματικότητα δημιουργίας και προόδου.

Αριστέα Στρατουδάκη-Χάμου

Δ/ντρια του 4^ου Δ.Σ. Ηλιούπολης

Υποψήφια Δημ. Σύμβουλος του συνδυασμού

«ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ»

(Υπ. Δήμαρχος Δ. Πανταζόπουλος)

Κρίσιμες επιλογές

Αριστέα Στρατουδάκη-Χάμου

Δ/ντρια του 4^ου Δ.Σ. Ηλιούπολης

Υποψήφια Δημ. Σύμβουλος του συνδυασμού

«ΕΝΩΤΙΚΟ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ»

(Υπ. Δήμαρχος Δ. Πανταζόπουλος)

Οι ραγδαίες εξελίξεις της εποχής μας στην επιστήμη, την τεχνολογία, την οικονομία και την κοινωνία δημιουργούν ένα πλέγμα προκλήσεων και απαιτήσεων για τον 21^ο αιώνα, στις οποίες η ελληνική κοινωνία και ειδικότερα η νέα γενιά μπορεί να ανταποκριθεί μόνο μέσα από τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των σημερινών παρωχημένων και αναποτελεσματικών εκπαιδευτικών δομών.

Η προφανής αυτή διαπίστωση φαίνεται ότι αποτέλεσε το κίνητρο για την ενεργοποίηση του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων προς την κατεύθυνση σχεδιασμού και υλοποίησης του εγχειρήματος, που το ίδιο ονομάζει «Νέο Σχολείο».

Το «Νέο Σχολείο» υπόσχεται το μαθητή στο επίκεντρο των αλλαγών σε μια εκπαίδευση δημιουργική, καινοτόμα, ανοιχτή στις εξελίξεις της παγκόσμιας γνώσης, χωρίς κοινωνικές, οικονομικές, μορφωτικές, θρησκευτικές ή πολιτισμικές διακρίσεις και ανισότητες, μέσα από ένα νέο Πρόγραμμα Σπουδών Προσχολικής, Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και με παράλληλη αξιοποίηση σύγχρονων διδακτικών μεθόδων και εργαλείων.

Παρ’ όλα αυτά εγγενείς και χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως η απουσία εξοπλισμένων εργαστηρίων, βιβλιοθηκών και αθλητικών εγκαταστάσεων, οι ελλείψεις σε οπτικοακουστικά μέσα, η κακή, πολλές φορές, κτιριακή κατάσταση καθώς και το σύστημα αξιολόγησης που ευνοεί την αποστήθιση και τη βαθμοθηρία, αποτελούν τροχοπέδη για την υλοποίηση του «Νέου Σχολείου».

Σε αυτές τις αδιαμφισβήτητες δυσλειτουργίες που αποτελούν παράλληλα και προκλήσεις για μια σύγχρονη εκπαίδευση, η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να ανταποκριθεί με ταχύτητα και αποφασιστικότητα. Η διασφάλιση της παροχής της διαδικτυακής τεχνολογίας στο σχολικό περιβάλλον, ο κτιριακός εκσυγχρονισμός των εκπαιδευτηρίων, η κάλυψη των αναγκών σε θέματα υλικοτεχνικής υποδομής, η οργάνωση εκδηλώσεων και η προώθηση δραστηριοτήτων με τοπικό, κοινωνικό ή/και περιβαλλοντικό ενδιαφέρον θα πρέπει να αποτελέσουν τους κύριους άξονες δράσης για τη Νέα Αυτοδιοικητική Αρχή που θα προκύψει από τις εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου 2010.

Οι επιλογές μας, λοιπόν, θα είναι αυτές που θα δρομολογήσουν τη μετεξέλιξη του σημερινού, παραδοσιακού σχολείου σε ένα σχολείο ανοικτό στην κοινωνία, στις ιδέες και τη γνώση, έτοιμο να ανταποκριθεί στην πολυπλοκότητα της σημερινής εποχής και να προετοιμάσει υπεύθυνους και ενεργούς πολίτες, ελεύθερους και δημιουργικούς ανθρώπους.